OVER MIJ
EILANDMEISJE
Mijn naam is Nadja, 34 jaar. Ik ben geboren op het Waddeneiland Vlieland. Opgroeien tussen de stranden en bossen van het eiland was als een sprookje. De zilte zeelucht was mijn zuurstof, de vogels mijn vrienden, de bomen mijn speelplek en de zonsondergang mijn troost als ik verdrietig was.
Als tiener en twintiger werkte ik in de horeca en reisde ik naar verschillende delen van de wereld. Gedreven door nieuwsgierigheid naar andere culturen, talen en nieuwe ervaringen. Hoewel ik van nature een sociaal persoon ben, had ik vaak het gevoel dat ik niet echt ergens tussen paste, vooral in grotere groepen. Dat maakte me soms onzeker. Mijn rust en ontspanning vond ik het meest bij dieren.
CRISIS
In 2021 veranderde mijn leven drastisch. Ik belandde in een diepe crisis en ontwikkelde een ernstige slikstoornis (dysfagie) in combinatie met extreme vermoeidheid. Ik kon niet meer zelfstandig eten en was tijdelijk afhankelijk van sondevoeding. Naar buiten gaan lukte nauwelijks, lopen en praten werden zwaar.
Hoe uitzichtloos de situatie ook leek, juist daar vond ik mijn kracht. Ik werd gedwongen om stil te staan en leerde het leven vanuit een ander perspectief te bekijken. Het maakte me realistischer, empathischer en veerkrachtiger. Stap voor stap vond ik mijn weg terug. De crisis bleek geen einde, maar een keerpunt: een duidelijk signaal dat ik niet langer op de oude manier kon doorgaan.
EEN NIEUWE RICHTING
Tijdens mijn herstel ontstond er ruimte om opnieuw te voelen wat voor mij echt belangrijk is. Ik ging studeren en plannen te maken voor een eigen bedrijf. Vanuit mijn eigen ervaring onstond de wens om een plek te creëren waar mensen terecht kunnen voor ondersteuning bij hun gezondheid en de uitdagingen die ze onderweg tegenkomen. Inmiddels werk ik als coach in Friesland en begeleid ik mensen bij stress, vermoeidheid, hormonale en darmklachten, persoonlijke ontwikkeling en relaties.
DE NATUUR ALS LEERMEESTER
Als je door het bos loopt, lijkt de natuur op het eerste gezicht misschien chaotisch en ongeorganiseerd. Toch schuilt achter die ogenschijnlijke chaos een bijzondere orde. Ieder seizoen heeft zijn eigen functie: de lente brengt groei, de zomer bloei en overvloed, de herfst staat in het teken van loslaten en de winter van rust. Alles heeft zijn eigen moment. De natuur kent geen haast, maar volgt steeds opnieuw haar eigen ritme.
Ik geloof dat we daar als mens veel van kunnen leren. Ons lichaam staat niet los van de natuur en kent eveneens zijn eigen ritmes. We ademen, verteren en herstellen zonder daar bewust bij stil te staan. Ook veranderen onze behoeften met de seizoenen: in de winter zoeken we warmte en voedende gerechten, terwijl we in de zomer meer naar buiten trekken en behoefte hebben aan lichtere voeding. Door mee te bewegen met natuurlijke ritmes en beter te luisteren naar ons lichaam, kunnen we meer balans creëren.
In mijn dagelijks leven probeer ik daar bewust bij stil te staan. Ik kook zoveel mogelijk met biologische, pure en onbewerkte ingrediënten, verdiep me in kruiden en maak een deel van mijn verzorgingsproducten zelf. De natuur herinnert me eraan dat niet alles sneller of beter hoeft, alles heeft zijn eigen tijd.
Een inzicht dat de natuur mij ooit gaf, is dat we een boom niet veroordelen omdat hij krom groeit, kleiner blijft of een andere vorm heeft dan de bomen om hem heen. We zien hem simpelweg zoals hij is. Waarom zouden we niet met diezelfde blik naar onszelf en naar elkaar kunnen kijken?
WIST JE DAT..
Ik Colombia het leukste en mooiste land vind ik waar ik tot nu toe ben geweest.
Als je me zou dwingen te kiezen welk land de beste keuken heeft, ik voor India ga— al mogen de kookkunsten van mijn Indonesische oma zeker niet vergeten worden.
Ik samen met mijn vier katten woon in een klein dorp met slechts 320 inwoners. Ik vind dit enorm fijn en mis de stad totaal niet.
Ik er al mijn hele leven van droom om op een boerderij te wonen, groot genoeg voor veel dieren en om mijn werk te doen. Ik hoop dat die droom in dit leven werkelijkheid mag worden.
Ik nooit een grote vaste vriendengroep heb gehad. Soms verlang ik naar de vanzelfsprekendheid waarmee anderen verbonden lijken te zijn. Juist daardoor begrijp ik hoe het voelt om je soms anders, alleen of zoekende te voelen.
Ik bewondering heb voor mensen met kinderen. Ik vind kinderen fantastisch en leer veel van ze, maar de gedachte om zelf kinderen te krijgen, maakt me benauwd. Ik vraag me oprecht af of ik een goede moeder zou zijn, omdat mijn eigen leven al dynamisch en hectisch genoeg is. Respect voor alle mama’s en papa’s die alle ballen in de lucht weten te houden!
Opleidingen & trainingen
2025 – 2026
Roadmap To Intimacy – Dr. Jenny
2023 – heden
Seksuologie – NHA Opleidingen
2020 – 2023
Ayurveda Voedingstherapeut – Ayurdaay Nilayam
2020
Menstrual Care – Lola Peña
2016 - 2020
Horsemanship & Freestyle Training, Femke Dolle
2016
Massagetherapie – Aithein Massage School
2015
Yoga docent – Kranti School for Yoga